Tak, próbkę azbestu można pobrać samodzielnie i wysłać ją do laboratorium do analizy. To popularny i bezpieczny sposób, aby sprawdzić, czy materiał budowlany zawiera azbest. Samodzielne pobranie próbki sprawdza się szczególnie wtedy, gdy do zbadania jest niewiele materiałów, a remont dotyczy konkretnego pomieszczenia lub konstrukcji.
Kiedy samodzielne pobranie próbki się sprawdza?
Sprawdza się dobrze, gdy wiadomo, jaki materiał chcą Państwo zbadać, i można odłupać jego niewielki kawałek. Typowe przykłady to zbadanie kleju do płytek w łazience, sprawdzenie wykładziny PCV lub kleju pod nią, analiza szpachli ściennej albo sprawdzenie pojedynczego materiału przed mniejszym remontem.
Samodzielne pobranie próbki jest szczególnie wygodne, gdy chcą Państwo szybko i niskim kosztem sprawdzić, czy jeden lub kilka materiałów zawiera azbest. Nie trzeba umawiać wizyty fachowca – można zająć się tym w dogodnym momencie.
Kiedy lepiej zatrudnić fachowca?
Inwentaryzacja azbestu wykonana przez fachowca jest lepszym wyborem, gdy remont jest rozległy i usuwanych będzie wiele materiałów. Generalny remont, wymiana pionów instalacyjnych czy rozbiórka całego budynku wymagają zwykle szerszej inwentaryzacji, podczas której fachowiec identyfikuje wszystkie możliwe materiały azbestowe i systematycznie pobiera próbki.
Fachowiec to także dobry wybór, jeśli nie wiadomo, z którego materiału pobrać próbkę, albo gdy konstrukcja ma kilka warstw, których rozpoznanie wymaga doświadczenia. Doświadczony inwentaryzator zna materiały z różnych okresów i wie, skąd pobierać próbki.
Bezpieczeństwo przy samodzielnym pobieraniu próbki
Pobieranie próbki jest bezpieczne, jeśli przestrzega się podstawowych zasad. Należy używać maski FFP3 i rękawic ochronnych. Na czas pobierania próbki trzeba wyłączyć wentylację w pomieszczeniu, a potem przetrzeć okolicę wilgotną ściereczką.
Pojedyncza próbka wytwarza bardzo mało pyłu, a krótkotrwałe narażenie nie stanowi bezpośredniego zagrożenia dla zdrowia. Środki ochrony są jednak ważne, ponieważ łatwo je zastosować, a dodatkowo zmniejszają ryzyko.
Pobieranie próbki w praktyce
Próbkę pobiera się tak: określić materiał do zbadania, odłupać nożem lub dłutem kawałek o wielkości ok. 2–5 cm, włożyć próbkę do woreczka strunowego i wyraźnie go opisać. Trzeba dopilnować, by próbka pochodziła z właściwej warstwy, na przykład z kleju do płytek, a nie tylko z samej płytki.
Próbkę należy szczelnie zapakować i wysłać Pocztą Polską do laboratorium Semlab w Finlandii. Pocztą można wysyłać tylko materiały o związanej strukturze, na przykład płytki, klej do płytek, szpachlę, płytę eternitową czy wykładzinę podłogową, nigdy materiałów kruszących się, takich jak otuliny rur. Należy podać swoje dane kontaktowe i rodzaj materiału, z którego pochodzi próbka. Wynik w języku polskim otrzymują Państwo e-mailem tego samego dnia, w którym próbka dotrze do laboratorium.
Zalety samodzielnego pobrania próbki
Samodzielne pobranie próbki to szybki, przystępny cenowo i praktyczny sposób na wyjaśnienie kwestii azbestu. Nie trzeba umawiać wizyty – próbkę można pobrać w dogodnym momencie. Proces jest prosty: pobrać próbkę, wysłać ją pocztą i otrzymać wynik e-mailem.
To rozwiązanie sprawdza się szczególnie na etapie planowania remontu, gdy najpierw chcą Państwo sprawdzić, czy dotyczy go problem azbestu. Jedna próbka może zaoszczędzić czas, pieniądze i niepotrzebne nerwy.
Podsumowanie
Próbkę azbestu można pobrać samodzielnie – bezpiecznie i prosto. Samodzielne pobranie sprawdza się przy ograniczonych remontach i badaniu pojedynczych materiałów. Przy większych projektach lepszym rozwiązaniem jest inwentaryzacja wykonana przez fachowca. W obu przypadkach najważniejsze jest, by sprawdzić, czy materiały zawierają azbest, zanim cokolwiek zostanie rozebrane.