Prawidłowe zapakowanie próbki azbestu to ważna część analizy. Starannie zapakowana próbka pozostaje nienaruszona w transporcie, nie zanieczyszcza innych próbek i jest łatwa do obsługi w laboratorium. Poniżej znajdą Państwo jasne instrukcje, jak zapakować próbkę przed wysłaniem jej z Polski do laboratorium Semlab w Finlandii.
Jakie materiały można wysłać?
Należy wysyłać wyłącznie materiały o związanej strukturze, na przykład płytki, klej do płytek, klej do wykładzin, szpachlę, masę uszczelniającą, eternit (płyty azbestowo-cementowe) lub wykładzinę podłogową. Materiałów pylących, takich jak otuliny rur czy izolacje natryskowe, nie wolno wysyłać pocztą.
Co będzie potrzebne
Do zapakowania próbki potrzebny jest woreczek strunowy (zamykany woreczek foliowy), marker oraz koperta lub małe pudełko na przesyłkę. Woreczek strunowy to najlepsze rozwiązanie, ponieważ szczelnie się zamyka i chroni próbkę przed wyschnięciem lub zanieczyszczeniem w transporcie.
Jeśli nie mają Państwo woreczka strunowego, można użyć innego woreczka foliowego, który da się szczelnie zamknąć. Najważniejsze, aby próbka była zabezpieczona i nie stykała się z innymi materiałami.
Włożenie próbki do woreczka
Próbkę należy ostrożnie włożyć do woreczka strunowego, tak aby się nie pokruszyła. Jeśli próbka jest krucha, można ją najpierw owinąć w papier. Woreczek trzeba szczelnie zamknąć i wycisnąć nadmiar powietrza. Warto sprawdzić, czy woreczek jest cały i nie ma dziur. Następnie wkłada się go do drugiego woreczka.
Idealna wielkość próbki to ok. 2–5 centymetrów, czyli kawałek wielkości pudełka zapałek. Zbyt mała próbka może utrudnić analizę, a niepotrzebnie duża nie daje żadnej dodatkowej korzyści, tylko zajmuje więcej miejsca w przesyłce.
Opisanie próbki
Każdą próbkę należy wyraźnie opisać, zapisując na woreczku strunowym lub na osobnej kartce: numer lub oznaczenie próbki, miejsce poboru (np. „łazienka, ściana”), materiał (np. „klej do płytek”) i datę. Czytelny opis jest bardzo ważny, zwłaszcza gdy w jednej przesyłce znajduje się kilka próbek.
Można zastosować prostą numerację, np. „Próbka 1”, „Próbka 2” itd. Do przesyłki warto dołączyć osobną listę, w której przy każdym numerze podaje się materiał i miejsce poboru.
Pakowanie kilku próbek
Jeśli wysyłają Państwo kilka próbek, każdą pakuje się do osobnego woreczka strunowego. Nie należy wkładać kilku próbek do jednego woreczka, ponieważ uniemożliwia to wiarygodną analizę pojedynczego materiału. Każdy woreczek opisuje się oddzielnie, a wszystkie woreczki wkłada się do tej samej przesyłki.
Wysłanie kilku próbek w jednej paczce jest całkowicie bezpieczne i pozwala zaoszczędzić na przesyłce. Wystarczy dopilnować, aby każda próbka była wyraźnie opisana i leżała we własnym woreczku.
Co dołączyć do przesyłki?
Do przesyłki należy dołączyć swoje dane kontaktowe: imię i nazwisko, adres e-mail i numer telefonu. Warto też krótko opisać, jakie to materiały i skąd zostały pobrane. Te informacje pomagają laboratorium szybko obsłużyć próbki i wysłać wynik właściwej osobie.
Analizę najlepiej zamówić i opłacić kartą przez internet przed wysłaniem próbki – wtedy po jej dotarciu wszystko przebiega sprawnie. Przesyłkę wysyła się Pocztą Polską na adres: Semlab / Innosus Oy, Ukkohauentie 11–13 A, 02170 Espoo, FINLAND. Koszt przesyłki pokrywa nadawca.
Najczęstsze błędy
Najczęstszym błędem jest słabo zabezpieczona próbka, która kruszy się w transporcie, tak że do laboratorium dociera sam pył. Innym typowym błędem jest włożenie kilku próbek do jednego woreczka, co uniemożliwia wiarygodną analizę. Trzeci błąd to brak opisu – jeśli laboratorium nie wie, skąd pochodzi dana próbka, trudno przypisać wynik do właściwego materiału.
Czwartym częstym problemem jest brak danych kontaktowych. Jeśli laboratorium nie może zidentyfikować nadawcy, wynik się opóźnia. Dlatego zawsze należy dołączyć przynajmniej imię i nazwisko oraz adres e-mail.
Lista kontrolna pakowania
Przed wysłaniem warto sprawdzić: Czy materiał ma związaną strukturę i nie pyli? Czy próbka jest wystarczająco duża? Czy leży we własnym, szczelnym woreczku? Czy woreczek jest wyraźnie opisany? Czy dołączono dane kontaktowe? Czy opakowanie wytrzyma transport? Jeśli wszystko się zgadza, próbka jest gotowa do wysłania do laboratorium.